Penshovska nikolova, Vera
Preferred name
Penshovska nikolova, Vera
Official Name
Penshovska nikolova, Vera
Translated Name
Вера Пеншовска-Николова
9 results
Now showing 1 - 9 of 9
- Some of the metrics are blocked by yourconsent settings
Item type:Publication, Алергична реакција на протамин како составна компонента на инсулин(SHMSHM - AAMD, 2019)Дијабет мелитус е метаболна болест која се карактеризира со хипергликемија која настанува поради нарушена секреција на инсулинот или поради нарушено дејствување на инсулинот. Хронични компликации на дијабетесот се јавуваат после повекегодишно траење на болеста, а кај нерегулирани метаболни пореметувања тие се јавуваат и порано. Пациентка на 67 години,боледува од Дијабетес мелитус Тип 2,последниве 5 години. Во Центар за дијабет се јавува поради нерегулирани гликемии и појава на алергична реакција по апликација на инсулинската терапија insulin (Humulin ). Поради увид на хематоми и уртикароидни промени во пределот на надлактици, натколеници и абдомен, поточно на местата на апликација на инсулинската терапија проследени со печење и пруритус, извршена е промена на инсулинот во базален Детемир инсулин. Се појавувала иста реакција но во помал степен и интензитет. По една недела е извршен контролен преглед при што е увидено дека има помали хематоми на местата на апликација на инсулинската терапија без појава на печење и чешање. Но сепак, се уште биле присутни хематоми и уртикароидни промени иако во помал и полесен степен на место на апликацијата на инсулинската терапија. Упатена е на дерматовенерологија Градска Општа болница каде е хоспитализирана.Утврден алерген е протамин како составна субстанција на инсулините. Препорака- да се продолжи со инсулин Гларгине 30 И.Е. субкутано еднаш дневн. и игли Новопен 6 мм.Дискусија и заклучок: Честата алергија на инсулинот е сè помала од година во година, веројатно поради употребата на пречистените форми на хумани инсулини. Етиолошкиот агенс е непротеински дел од инсулинот (протемин или цинк) или неинсулински протеин. Протамините се мали, нуклеарни протеини богати со аргинин, кои ги заменуваат хистоните доцна во хаплоидната фаза на сперматогенезата и се верува дека се од суштинско значење за кондензација на сперматозоидите и стабилизација на ДНК. Кога се мешаат со инсулин, протамините го забавуваат почетокот и го зголемуваат времетраењето на дејството на инсулинот . - Some of the metrics are blocked by yourconsent settings
Item type:Publication, Impact of socio-demographic risk factors for prediabetes in two different ethnic backgrounds in Skopje(SHMSHM / AAMD, 2019)Introduction and Objectives: To establish the possible persistence of the association between certain socio-demographic risk factors and the occurrence of prediabetes in two different ethnic backgrounds in Skopje, Macedonia. Prediabetes is the precursor stage before diabetes mellitus in which not all of the symptoms required to diagnose diabetes are present, but blood sugar is abnormally high. This stage is often referred to as the "grey area".(1) It is not a disease; the American Diabetes Association says,(2) "Prediabetes should not be viewed as a clinical entity in its own right but rather as an increased risk for diabetes and cardiovascular disease (CVD). Prediabetes is associated with obesity (especially abdominal or visceral obesity), dyslipidemia with high triglycerides and/or low HDL cholesterol, and hypertension."(2) It is thus a metabolic diathesis or syndrome, and it usually involves no symptoms and only high blood sugar as the sole sign. Impaired fasting blood sugar and impaired glucose tolerance are two forms of prediabetes that are similar in clinical definition (glucose levels too high for their context) but are physiologically distinct.(3) Insulin resistance, the insulin resistance syndrome (metabolic syndrome or syndrome X), and prediabetes are closely related to one another and have overlapping aspects. Prediabetes develops when the body becomes insulin resistant or unable to use insulin.(5) Some risk factors for diabetes are family history of diabetes, cardiovascular disease, increased triglyceride levels, low levels of HDL (good cholesterol), obesity, elevated blood pressure,(6) elevated fasting plasma glucose,(6,7) women who have had gestational diabetes, had high birth weight babies (greater than 9 lbs.), and/or have polycystic ovarian syndrome (PCOS).(8) These are associated with insulin resistance and are risk factors for the development of type 2 diabetes mellitus. Those in this stratum (IGT or IFG) are at increased risk of cardiovascular disease. Of the two, impaired glucose tolerance better predicts cardiovascular disease and mortality. (9;10;11) In a way, prediabetes is a misnomer since it is an early stage of diabetes. It now is known that the health complications associated with type 2 diabetes often occur before the medical diagnosis of diabetes is made.(12) Materials and Methods: This 17-months retrospective case-control study included patients who performed OGTT (Oral Glucose Tolerance Test) for the diagnosis of diabetes in two polyclinics over a period of 8 and a half months: In the period from 10 06 2018 until 10 02 2019 in the Polyclinic Jane Sandanski Health Home Skopje and in the period from 10 09 2017 to 09 06 2018 in the Polyclinic Bitpazar Health Home Skopje. Patients in both polyclinics were divided into two groups: patients with positive OGTT (study group) and patients with negative OGTT (control group). The socio-demographic factors we analyzed were: gender, nationality, age, BMI, family history of diabetes and smoking status. Results: In the Bitpazar polyclinic out of a total of 54 patients with a derived OGTT with a positive OGTT or impaired glucose tolerance were 37 patients (68.51%) and with a negative OGTT 17 (31.48%) patients - Some of the metrics are blocked by yourconsent settings
Item type:Publication, Klinicko znacenje na Hemoglobin A1C i celi vo terapijata na shekernata bolest(2019) - Some of the metrics are blocked by yourconsent settings
Item type:Publication, Safety effect of liraglutide vs sulfonylurea in patients/people with T2DM before, during and after Easter fasting(2017); Stojanovski, NikolaIntroduction;Main hormons involved in regulatin of glucose are glucagon like peptid GLP-1 and glucose dependent insulotropic polipeptid GIP .Both of them are inactivated by the enzim dipeptil peptidasa -4 (DPP-4) .Incretin based therapies include GLP -1 receptor agonist and DPP-4 inhibitors wich main actions are to increase secretion of insulin and inhibit secretion of glucagon . Objectives ; providing review of clinical trials of liraglutide ,versus sulphonilurea + metformin . Materials and metods;open label trial of adult patients treated with Su +metformin before fasting. During Easter fasting were randomized to swich on liraglutide or continue pretrial .Primary endpoint was change in Hba1c and BMI from start to end of fasting .Treatment continued 4 weeks after Easter fasting . Results ;Reduction in Hba1c and BMI from start to end of Easter Fasting in patients on liraglutide versus those on SU +Met .Fewer hypoglicaemic events in patients on lira versus those on Su +Met treatment . Conclusion ;Anticipated lower Hba1c ; BMI and hypoglicaemic events were seen in patients on lira versus those on Su +Met treatment during and after Easter fasting . - Some of the metrics are blocked by yourconsent settings
Item type:Publication, Асоцираност на срцеви и липидни биомаркери со некои параметри кај дијабетична нефропатија кај пациенти со ДМ тип 2(SHMSHM / AAMD, 2021)Вовед: Коронарната артериска болест (КАБ) е водечка причина за морталитет и морбидитет кај пациенти со Дијабетес мелитус тип2 (ДМт2). Една од дијагностичките методи за проценка на КАБ е лабораториска анализа на крв во која спаѓаат: липиден статус, срцеви маркери, микроалбуминурија и коагулационен статус. Н- Терминал про Б-тип натриуретичен пептид (НТ-проБНП) е срцев биомаркер чијашто предикторна моќ за кардиоваскуларни настани кај пациенти со ДМт2 е таргет на оваа студија. Аполипопротеини А и Б се липидни биомаркери кои корелираат со атеросклероза и се фактори за кардиоваскуларни настани. Дијабетичната нефропатија е хронична компликација на ДМ која води до терминален стадиум на хронична бубрежна инсуфициенција (ХБИ) и е силно асоцирана со присуство на КАБ. Цел: Целта на оваа студија е да се утврди асоцираност на срцевите и липидните маркери Аполипопротеин А1 (АпоА1), Аполипопротеин Б (АпоБ) и Н-терминал про Бтип натриуретичен пептид (Нт-проБНП) со некои параметри на дијабетична нефропатија како нивото на бубрежна функција и протеинурија кај ДМт2 пациенти со дијабетична нефропатија. Материјали и методи: Обработени се 34 пациенти со ДМ т2 и дијабетична нефропатија Користена е дескриптивна статистика и пропорции за споредба на различни параметри на дијабетичната нефропатија (ниво на бубрежна функција и протеинурија) со срцевите и липидните биомаркери. Пациентите се инаку дел од поголема проспективна, кохортна, опсервациска студија која вклучува 150 пациенти од 30 до 75 годишна возраст во период од 12 месеци. Пациентите беа поделени во 2 групи, група со дијабетична нефропатија и група на пациенти со дијабет, а без нефропатија. Испитаниците беа повикувани за лабораториски иследувања секои 3 месеци во првата година. Се следеше промената на НТ-проБНП и аполипопротеини А1 И Б. Резултати: Обработени се пациентите кои се дел од поголема студија, вкупно 34 со дијабетична нефропатија. Со оглед на тоа што мал дел од пациентите имаа еГФР над 60 мл/мин, целата група беше поделена според еГФР на група со еГФР≤ 45 мл/мин, и група со еГФР 45 мл/мин. Со оглед на тоа што се работи за постара група на пациенти, оваа поделба на еГФР е сосема прифатлива. Липидниот маркер ApoLpA1 имаше нормални вредности кај сите пациенти, па така и во споредба на овие две групи не покажа сигнификантна разлика. Липидниот маркер ApoLpB кој покажуваше зголемени вредности кај некои пациенти, сепак во споредба со еГФР, не покажа сигнификантна разлика меѓу двете групи на пациенти. Срцевиот маркер ntProBNP исто така не покажа сигнификантна разлика во однос на групите поделени според еГФР . Но, кога пациентите ги поделивме според протеинуријата, на група со протеинурија до 0,3 г/ден и група со протеинурија 0,3 г/ден, тогаш се појави значајна разлика само за ntProBNP (сигнификантно повисоко кај групата со повисока протеинурија). И тука, apo LpA и apo LpB не покажаа сигнификантна разлика меѓу групите. Заклучок: Бидејќи протеинуријата е претходник на намалување на еГФР кај дијабетична нефропатија, срцевиот биомаркер ntProBNP може да се смета и за ран маркер на дијабетичната нефропатија. - Some of the metrics are blocked by yourconsent settings
Item type:Publication, Safety effect of combination therapy with Liraglutide plus metformin on HGP and HBA1C vs each therapy alone in patients with DM T2(2019)Background;Main hormons involved in regulation of glucose are glucagon like peptid GLP-1 and glucose dependent insulotropic polipeptid GIP .Both of them are inactivated by the enzim dipeptil peptidasa -4 (DPP-4) .Incretin based therapies include GLP -1 receptor agonist and DPP-4 inhibitors wich main actions are to increase secretion of insulin and inhibit secretion of glucagon . Objectives ; providing review of clinical trials of liraglutide-SGLT2 inhibitors cause an increase in HGP accompanied with an increase in plasma glucagon concentration .Increase in plasma glucagon concentration is partly responsible for the increase in HGP. The aim of study was to examine whether inhibition of glucagon secretion by liraglutide can prevent the increase in HGP. Research and methods ;51 T2DM patients(age=55+-1 year;45% female;BMI=35,6+-0,9;diabetes duration =7,8+-0,9 year;FPG=175+-7;HbA1=8,5+-0,1%) were randomized to receive for 14 weeks(i)metformin 1g ;(ii)liraglutide1,8 mg;or(iii)metformin 1g plus liraglutide1,8 mg. HGP(measured with 3-3H-glucose infusion) and plasma glucagon concentration were measured before and after 14 weeks of treatment. Results ;Metformin monotherapy caused a significant reduction in HbA1c(-1,1-+0,2%,p<0,01) accompanied with an increase in plasma glucagon concentration (by 28%,p<0,05)which lasted for 14 weeks. Liraglutide monoterapy caused a 1,6+-0,5%(p<0,01)reduction in HbA1C accompanied by a small(6 %) reduction in HGP (P=ns)without significant change in fasting plasma glucagon concentration. The combination of metformin plus liraglutide caused a greater reduction in HBa1c(1,9-+0,5%,p<0,05vs metformin and p=NS vs liraglutide)and attenuated the increase in fasting plasma glucagon and basal HGP at 14 weeks . Conclusion ;These results;1)support a possible role for increased plasma glucagon levels in the long term maintenance of increase in HGP caused by SGLT2i,and 2.)suggest that factors other than in addition to glucagon contribute to the initiation of the increase in HGP - Some of the metrics are blocked by yourconsent settings
Item type:Publication, Cardiac and lipid markers as predictors for coronary artery disease in prediabetic patients(SHMSHM / AAMD, 2020)Introduction: Coronary artery disease (COPD) is the leading cause of mortality and morbidity in patients with type 2 diabetes mellitus (DMt2). One of the diagnostic methods for assessing CAD is laboratory blood tests that include: lipid status and cardiac markers. N-terminal pro-B-type natriuretic peptide (NT-proBNP) is a cardiac biomarker whose predictive power for cardiovascular events in patients with DMT2 and prediabetes is the target of this case study. Apolipoproteins A and B are lipid biomarkers that correlate with atherosclerosis and are factors for cardiovascular events. Materials and Methods: This is a case study of a 38-year-old patient followed over a 12-month period. The respondent was called for laboratory tests every 3 months in the first year. The change in the levels of cardiac and lipid markers NT-proBNP and apolipoprotein A and B was monitored. Results: The case study examines the correlation between the increased values of NT-proBNP and Apolipoprotein A and B with the predictability for CAD at the beginning and during follow-up in a patient with prediabetes. In patients with prediabetes, the increased value of cardiac and lipid biomarkers is expected to be a predictor of coronary events. Antilipemic and antiaggregation therapy is also expected to have a protective effect on cardiovascular events. Conclusion: Determining the association of elevated cardiac and lipid marker values in the occurrence of CAB in patients with prediabetes and timely use of antiliepemic and antiaggregation therapy may prevent unwanted cardiovascular events in diabetic patients. - Some of the metrics are blocked by yourconsent settings
Item type:Publication, Safety effect of terapy with liraglutide, metformin and statins on HBA1C and lipid markers (ApoA1 and ApoB) in patients with T2DM(2022); Nikolov, HristijanBackground; Main hormones involved in regulation of glucose are glucagon like peptid GLP-1 and glucose dependent insulotropic polypeptide GIP. Both of them are inactivated by the enzyme dipeptil peptidasa -4 (DPP-4). Incretin based therapies include GLP -1 receptor agonist and DPP-4 inhibitors which main actions are to increase secretion of insulin and inhibit secretion of glucagon. Apolipoproteins ApoA1 and Apo B are proteins that have role in prediction of cardiovascular disease. Objectives; review of clinical trials show that liraglutide can cause decrease of HbA1c, but the object of our study is that liraglutide combined with statins and metformin can cause safety decreased levels of three examined markers (HbA1C; ApoA1 and ApoB). The aim of study was to examine whether combination of statins with liraglutide and metformin can cause significant decrease in ApoA1, Apo B and Hba1C in patients with DMtip2 and hyperlipidemia. Research and methods; 44 T2DM patients (age=57+-1 year; 47% female; BMI=34,6+-0,9; diabetes duration =7,8+-0,9 year; FPG=185+-8;HbA1C=8,6+-0,1%) were randomized to receive for 16 weeks (i)metformin 2g ; (ii) liraglutide1,8 mg and (iii) statin 20 mg. Statins were given to patients at first visit, while they were on treatment with metformin and GLP before that. ApoA1, Apo B and HbA1c plasma concentration were measured each 4 weeks during the period of 16 weeks. Results; In patients after 4 weeks of treatment with statins, liraglutide and metformin significant reduction in ApoA1, Apo B and HbA1c was registered (p=0,00013, p=0,016 and p<0,0001), compared with basic plasma concentration, measured before beginning of combined treatment. (p=0,02, p=0,00074 and p<0,0001). ApoA1 concentration was increased in 43,6 %patients,16.01% patients, 14.89 % patients and 11,76% patients appropriate in analyzed time spots. After 4 months treatment with statins, Liraglutide and metformin was registered significant decreasing of Apo A1 compared before the treatment. (p=0,00221) Apo B concentration was increased in 62,6 % patients,54.01% patients, 33.89 % patients and 21,76% patients appropriate in analyzed time spots. After 4 months of treatment with statins, liraglutide and metformin was registered significant decreasing of Apo B compared before the treatment (p=0,003). HbA1c concentration was increased in 88,6 %patients,16.01 %patients, 8.89 % patients and 7,76% patients appropriate in analyzed time spots. After 4 months of treatment with statins, liraglutide and metformin was registered significant decreasing of HbA1C concentration compared before the treatment(p<0.0001). Conclusion; These results support a possible role for decreased HbA1C, ApoA1 and ApoB levels in the long term, caused by combined treatment of GLP-1 agonist, metformin and statins which suggest that can be used for prevention of possible cardiovascular future events. - Some of the metrics are blocked by yourconsent settings
Item type:Publication, Здравјето на бегалците од Косово во Република Македонија(2002); Трпковска С