St. Clement of Ohrid Faculty of Theology in Skopje
Permanent URI for this communityhttps://repository.ukim.mk/handle/20.500.12188/33
Browse
17 results
Search Results
- Some of the metrics are blocked by yourconsent settings
Item type:Publication, Οι δογματικοί όροι στα Σύμβολα Πίστεως Νίκαιας – Κωνσταντινουπόλεως(ΙΚΕΕ/Aristotle University of Thessaloniki - Library, 2016-10)Mε την παρούσα μελέτη δίδεται έμφαση στο χριστολογικό χαρακτήρα των οικουμενικών συνόδων Νίκαιας και Κωνσταντινουπόλεως, όμως, και στις χριστολογικές διατυπώσεις από τους Πατέρες της Εκκλησίας. Διερευνώντας το Σύμβολο της Νίκαιας, προσεγγίζω τη διευκρίνηση των Πατέρων ως προς το πρόβλημα του ηθικού Χριστού και αναλύω τις διατυπώσεις «ἐκ τῆς οὐσίας τοῦ Πατρός» και «ὁμοούσιον τῷ Πατρί», οι οποίες θα αποτελέσουν το κλειδί για την κατανόηση και ομολογία της θεότητας του Υιού: ο Υιός ως «ἀΐδιον γέννημα» είναι «ἴδιον τῆς τοῦ Πατρός οὐσίας». Εξάλλου, προσπαθώ σε κάθε τρόπο να υπογραμμίσω βιβλικά τα επιχειρήματα που είχαν οι Άγιοι Πατέρες για το Χριστό κατά την αναίρεση των Μοναρχιανών και Αρειανών. Στο Σύμβολο της Συνόδου Κωνσταντινουπόλεως, εξετάζω τη διάκριση που κάνουν οι Πατέρες μεταξύ των «ἐκπόρευσις» και «πέμψις» του Αγίου Πνεύματος. Στο Σύμβολο Κωνσταντινουπόλεως, επίσης, αναδεικνύεται η διατύπωση «τό σύν Πατρί καί Υἱῷ συμπροσκυνούμενον καί συνδοξαζόμενον», με την οποία λύνεται η ομοουσιότητα του Αγίου Πνεύματος. - Some of the metrics are blocked by yourconsent settings
Item type:Publication, Η Αποκάλυψη του Τριαδικού Θεού με βάση την ενότητα Παλαιάς και Καινής Διαθήκης κατά τους Πατέρες του 4ου αι.(IKEE/Aristotle University of Thessaloniki - Library, 2023-03)Η παρούσα διατριβή δομείται σε τέσσερα κεφάλαια. Προηγούνται πρόλογος και εισαγωγή ενώ έπονται συμπεράσματα, summary και βιβλιογραφία η οποία διαιρείται σε πατερικές πηγές και βοηθήματα. Στο πρώτο κεφάλαιο εκτίθεται η θεολογία της Εκκλησίας, η οποία είναι η βαπτισματική ομολογία στον τριαδικό Θεό κατα τη λειτουργική πράξη της, και κινείται στη βασική ομολογία: Θεός ο Πατέρας, Θεός ο Υιός, Θεός το Άγιο Πνεύμα, αλλά όχι τρείς θεοί, «Μονάδα εἰς Τριάδα και Τριάδα εἰς Μονάδα». Η διάσπαση της βαπτισματικής ομολογίας στον τριαδικό Θεό σημαίνει διάσπαση στην ομολογία της Θεότητας και ως εκ τούτου της ενότητας της θείας Οικονομίας, Παλαιάς και Καινής Διαθήκης. Στο δεύτερο κεφάλαιο της μελέτης εκτυλίσσεται το έργο του Λόγου, του ίδιου του Υιού του Θεού στην ενότητα και την πορεία της θείας Οικονομίας, Παλαιάς και Καινής Διαθήκης, με τη δημιουργία, τις θεοφάνειες και την ενανθρώπηση. Αποδεικνύεται ο τρόπος με τον οποίον ο Μ. Αθανάσιος και οι Καππαδόκες Πατέρες προσεγγίζουν την ενότητα της θείας Οικονομίας, Παλαιάς και Καινής Διαθήκης, και αυτό είναι μέσω των ιδιαίτερων «ὀνομάτων» του Λόγου, Υιού του Θεού και Κυρίου Ιησού Χριστού. Στο τρίτο κεφάλαιο εκτυλίσσεται το έργο του Πνεύματος του Θεού στην ενότητα και την πορεία της θείας Οικονομίας, όσο πριν τόσο και μετά την ενανθρώπηση του Λόγου του Θεού, με άλλα λόγια στην ιστορία της Παλαιάς και της Καινής Διαθήκης. Ως εκ τούτου αναλύονται τα «ὀνόματα» του Αγίου Πνεύματος, που θησαυρίζονται στα ι. κείμενα της Αγίας Γραφής. Στο τέταρτο κεφάλαιο προσεγγίζεται ερμηνευτικά η Πεντηκοστή, η οποία είναι γεγονός της πλήρης φανέρωσης του τριαδικού Θεού, με την έλευση του Αγίου Πνεύματος, αποκάλυψη του παραδείσου, δηλαδή κόσμος και ιστορία των Αγίων. Στο παρόν κεφάλαιο ασχολούμαστε με την ανταπόκριση του ανθρώπου στην αποκάλυψη του Θεού, με την Πεντηκοστή και μετά. Κλείνουμε την εργασία με το θέμα της δράσης του Αγίου Πνεύματος εκτός της Εκκλησίας, το οποίο Πνεύμα «ὅπου θέλει πνεῖ», σε όλη την κτίση και σε όλη τη δυνάμει Εκκλησία, δηλαδή εντός και εκτός της Εκκλησίας. - Some of the metrics are blocked by yourconsent settings
Item type:Publication, Utjecaj crkvenih praksi i tradicija na Samuilovu politiku(Univerzitet u Sarajevu - Katolički bogoslovni fakultet; Skopska biskupija, 2021)Borisov Dejan, Борисов Дејан - Some of the metrics are blocked by yourconsent settings
Item type:Publication, Представяне на монографията „Латински смутители в Константинопол: Анселм Хавелбергски и Уго Етериано“ на проф. Георги Каприев(Институт за българска философска култура, 2020) - Some of the metrics are blocked by yourconsent settings
Item type:Publication, Porunca iubirii aproapelui și rolul ei fundamental în mântuirea creștinului, reflectată în opera Sf. Iustin cel Nou de la Celie și a părintelui Dumitru Stăniloae(Editura Doxologia, Institut for Okumenische Theologie Ostkirchliche Orthodoxie und Patrologie, Universitat Graz, 2023)Micevski-Ignat, IlcheAfter the first divine commandment to love God with all our being, follows the second most important one, namely, to love our neighbour. Love of neighbour has a fundamental meaning in the spiritual life of Christians and in their salvation. Also, the acquisition of virtues is not possible without the Christian's love for God and neighbour. Without love, man cannot approach either his neighbour or God, and if he does not have love, he endangers his own salvation. Saint Justin the New from Celie and father Dumitru Stăniloae teach us the role of love of neighbour in the salvation of Christians, like other fathers before them, bringing the teaching of the Holy Gospel closer to our being. In the world with events more and more directed towards enmity and hatred, we must realize that the love between us will make us better, happier and more understanding. - Some of the metrics are blocked by yourconsent settings
Item type:Publication, Rugăciunea și comuniunea omului cu Dumnezeu(Editura Doxologia, Institut for Okumenische Theologie Ostkirchliche Orthodoxie und Patrologie, Universitat Graz, 2022)Micevski-Ignat, IlcheMan is created for communion with God. Communion with God is essential to man's spiritual life and salvation. If man does not maintain his communion with God, he moves away not only from God but also from those close to him. Removal from God creates a meaningless life, and man is left with only the meaning and purpose of material and transient things. In addition to the many virtues that the Christian has as a means of salvation, prayer is one of them through which man returns to God or remains in constant communion with Him. Prayer is the virtue that keeps man close to God. Through prayer, man is in a dialogue with God and is always close to God. Prayer to God and communion with God are not excluded, but are an essential part of the relationship between God and man. - Some of the metrics are blocked by yourconsent settings
Item type:Publication, Rațiunea omului și urcarea culmilor duhovnicești în gândirea teologică a Sfântului Iustin cel Nou de la Celie și a Părintelui Dumitru Stăniloae(Basilica, 2023)Micevski-Ignat, Ilche - Some of the metrics are blocked by yourconsent settings
Item type:Publication, Η αλληλογραφία του αγίου Κωνσταντίνου Καβάσιλα με τον αρχιεπίσκοπο Αχρίδος Δημήτριο Χωματιανό και τον επίσκοπο Κίτρους Ιωάννη(Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού, 2021)Nedeski, ViktorSaint Constantine Cabasilas was an eminent archpriest of the Ohrid Archbishopric, but due to historical circumstances that followed shortly after his primacy, today we have partial and scarce data of his life and work. Along with the hymnological works of this church father, crucial for the clarification of his work are his correspondences with two eminent contemporaries: the Archbishop Demetrius Homatianos and John the Bishop of Kitrus. His correspondence with Homatianos dates to the period of Constantine’s episcopacy in Strumica. Correspondence with Homatianos, as well as with the Bishop John culminates in the period when saint Constantine Cabasilas was Metropolitan of Durres. This correspondence constitutes an important source, especially with reference to the church law as well as the liturgical and the current interdenominational dialogue. The precision of the asked questions and the subsequent answers, which were explicit down to minor details, resulted in a sophisticated elaboration on topics that are still current today. This also testifies to the great education of these clerics. However, the studious approach to current but also to more serious ecumenical prob lems discloses their dedicated service to God and to the entrusted people; the manner in which they use the principle of economy (οικονομία) and akrivia (ακρίβεια) is a good model for solving particular contemporary church issues. - Some of the metrics are blocked by yourconsent settings
Item type:Publication, Το ανέκδοτο 'Συνταγμα' του Γενναδίου Αχρίδος(Ниш и Византија, 2020)Nedeski, ViktorТеолошка и књижевна величина Генадија Охридског изражена је у његовом необјављеном делу „Синтагма“ (Σύνταγμα Γενναδίου ἀρχιεπίσκοπου Βουλγαρίας ἐκ δια φορῶν χρήσεων ἀναντιρρήτων τῆς θείας Γραφῆς· τῆς τε παλαιᾶς καὶ τῆς νέας ἀνατρέπον καὶ καταβάλλον τὴν λατινικὴν δόξαν), које заузима важно место међу антилатинским списима после Другог Сабора у Лиону. Ова антологија вешто одабраних одломака из Библије и патристичких текстова са кратким коментарима и тумачењима Генадија важан је трактат у одбрани ортодоксних теолошких ставова. Ово необјављено дело Генадија сачувано је у рукопису Cod. Graec. 256 из Баварске националне библиотеке у Минхену. Кодекс се назива „Κατά λατίνων διάφορα“ (Различити текстови против Латина). Ово је збирка грчких антилатинских текстова, међу којима је прво дело архиепископа Генадија. Што се тиче времена и разлога за писање овог дела, они се не могу тачно утврдити. Међутим, неке тачке у тексту и питања на која Геннадиос усмерава своју пажњу дају нам неке трагове да је написао ову књигу после објављивања Томоса 1285. године. Посебно је упечатљиво да међу многим патристичким цитатима које је Генадије користио у својим аргументима постоји одломак из „Житија светог Клемента“, које је написао Теофилакт Охридски. Генадиј је први источни аутор који представља Житија светог Клемента у антилатинску конотацију и користи у теолошким споровима са Латинима. Оно што је специфично у Генадијевој аргументацији о питању исхођењу Светим Духом јесте употреба многих западних патристичких дела (више него било који други источни антилатински писац), као и употреба многих источних аскетских отаца, што није уобичајено за антилатинске писце на истоку овог периода. Прва чињеница даје нам прилику да претпоставимо да је Генадиј можда творац аргумената заснованих на западним оцима, јер нема ранијих текстова са овом аргументацијом. Друга чињеница показује нам да је Генадиј био заиста добар познавалац аскетске литературе и да је могао на основу тих текстова доносити закључке о доктринарним истинама вере. Анализирајући латинске погледе на ово питање, Генадиј се одликује великим познавањем теолошке мисли не само источних, већ и западних отаца, чије цитате вешто користи у одбрани православног погледа. Анализирајући питање човекове способности да спозна божанску природу, Генадиј отвара следеће поглавље теолошких спорова између Истока и Запада које су доживли врхунац у наредном веку - Some of the metrics are blocked by yourconsent settings
Item type:Publication, Cunoașterea rațională în teologia Sfântului Iustin Popovici și a Părintelui Dumitru Stăniloae(Editura Doxologia, 2022)Micevski-Ignat Ilche