ЕВАЛУАЦИЈА НА ЕФЕКТОТ НА ПОКАЧЕНИОТ ИНТРААБДОМЕНАЛЕН ПРИТИСОК НА ВИСЦЕРАЛНАТА ПЕРФУЗИЈА
Journal
MEDICUS
Date Issued
2013-09
Author(s)
Зорка Николова - Тодорова
Гордана Талеска
Маја Мојсова Мијовска
Вања Џамбазовска Трајковска
Abstract
Вовед: Евалуација на ефектот на покачениот интраабдоменален притисок (ИАП) на висцералната перфузија и
претставување на абдоменлниот перфузиски притисок (АПП) како супериорен во однос на средниот артериски
притисок при проценување на висцералната перфузија.
Материјал и методи: Во студијата беа вклучени 60 пациенти поделени во три групи (според класификацијата
од WSACS): група 1. (N=20) пациенти со ИАП 12-15 mmHg, група 2. (N=20) пациенти со ИАП 16-20 mmHg и група
3. (N=20) пациенти со ИАП 21-25 mmHg. Пациентите беа стратифицирани во една од трите групи зависно од
вредноста на ИАП добиена во две последователни мерења. Анализирани беа следните параметри: параметар
кој се мереше: ИАП, параметар кој се отчитуваше (од мониторот за хемодинамски мониторинг во моментот
кога се мереше ИАП):средниот артериски притисок (САП) и параметар кој се пресметуваше по формула: АПП.
Резултати: Според демографските податоци не постои статистички сигнификантна разлика односно се работи
за хомогена група. Беше регистрирана статистички сигнификантна негативна корелација помеѓу вредностите
на ИАП со вредностите на САП и АПП во втората и третата група за p<0.05 и статистички сигнификантна
позитивна корелација помеѓу вредностите на САП и АПП во трите групи p<0.05.
Заклучоци: Мониторингот на ИАП игра значајна улога во подобрувањето на клиничкиот менаџмент на
пациентите. Нормална вредност на САП не е предиктор за соодветна абдоменална органска перфузија, АПП
е попрецизен предиктор на висцералната перфузија и супериорен во однос на средниот артериски притисок
при проценување на висцералната перфузијa.
претставување на абдоменлниот перфузиски притисок (АПП) како супериорен во однос на средниот артериски
притисок при проценување на висцералната перфузија.
Материјал и методи: Во студијата беа вклучени 60 пациенти поделени во три групи (според класификацијата
од WSACS): група 1. (N=20) пациенти со ИАП 12-15 mmHg, група 2. (N=20) пациенти со ИАП 16-20 mmHg и група
3. (N=20) пациенти со ИАП 21-25 mmHg. Пациентите беа стратифицирани во една од трите групи зависно од
вредноста на ИАП добиена во две последователни мерења. Анализирани беа следните параметри: параметар
кој се мереше: ИАП, параметар кој се отчитуваше (од мониторот за хемодинамски мониторинг во моментот
кога се мереше ИАП):средниот артериски притисок (САП) и параметар кој се пресметуваше по формула: АПП.
Резултати: Според демографските податоци не постои статистички сигнификантна разлика односно се работи
за хомогена група. Беше регистрирана статистички сигнификантна негативна корелација помеѓу вредностите
на ИАП со вредностите на САП и АПП во втората и третата група за p<0.05 и статистички сигнификантна
позитивна корелација помеѓу вредностите на САП и АПП во трите групи p<0.05.
Заклучоци: Мониторингот на ИАП игра значајна улога во подобрувањето на клиничкиот менаџмент на
пациентите. Нормална вредност на САП не е предиктор за соодветна абдоменална органска перфузија, АПП
е попрецизен предиктор на висцералната перфузија и супериорен во однос на средниот артериски притисок
при проценување на висцералната перфузијa.
File(s)![Thumbnail Image]()
Loading...
Name
Medicus IAP.pdf
Size
8.39 MB
Format
Adobe PDF
Checksum
(MD5):2b4ff54b8ee9aead4308ad61e8c5e63a