DÉFINIR L'EUPHÉMISME
Date Issued
2016
Abstract
Апстракт:
Во современите општества, отсекогаш било многу важно за говорителите да остават добар впечаток кај соговорникот и да го негуваат јазикот на којшто се изразуваат во секојдневната комуникација.
Кога темата на усната или на писмената комуникација е од деликатна природа, говорителот/писателот прибегнува кон употреба на одмерени или ублажени зборови, еуфемизми. Еуфемизмите денес се користат во речиси сите сфери на живеењето : во областа на здравството, политиката, војната, економијата, пропагандните пораки, во називите на професиите, па дури и во гастрономијата и во други области.
Нашиот труд ќе се посвети токму на дефинирање на ова јазично средство, што не претставува ни малку лесна задача со оглед на тоа што се појавува во различни облици : може да се состои од еден збор (невистина), од повеќе зборови (лица со посебни потреби), или да се искаже без употреба на зборови („нулти еуфемизам“).Тој може да се сретне во разновидни ситуации, во кои се препознава според контекстот. Еуфемизмот може да врши безброј функции зависно од ситуацијата (се користи за да се избегне навреда, за манипулација, за зачувување на пристојноста, од суеверие, итн...) .
Дефинирањето на еуфемизмот е дотолку потешко што ставот на лингвистите не е унифициран во однос на тоа дали ова средство претставува стилска фигура. Некои автори како Димарсе (Dumarsais) го застапуваат овој став, додека други како Фонтание ( Fontanier) или Бозе (Beauzée) не се согласуваат со таквата категоризација.
Многубројни речници, енциклопедии, стручни списанија нудат различни дефиниции за поимот „еуфемизам“. Откако ќе ги разгледаме различните понудени дефиниции, ќе предложиме наша дефиниција на поимот „еуфемизам“.
Во современите општества, отсекогаш било многу важно за говорителите да остават добар впечаток кај соговорникот и да го негуваат јазикот на којшто се изразуваат во секојдневната комуникација.
Кога темата на усната или на писмената комуникација е од деликатна природа, говорителот/писателот прибегнува кон употреба на одмерени или ублажени зборови, еуфемизми. Еуфемизмите денес се користат во речиси сите сфери на живеењето : во областа на здравството, политиката, војната, економијата, пропагандните пораки, во називите на професиите, па дури и во гастрономијата и во други области.
Нашиот труд ќе се посвети токму на дефинирање на ова јазично средство, што не претставува ни малку лесна задача со оглед на тоа што се појавува во различни облици : може да се состои од еден збор (невистина), од повеќе зборови (лица со посебни потреби), или да се искаже без употреба на зборови („нулти еуфемизам“).Тој може да се сретне во разновидни ситуации, во кои се препознава според контекстот. Еуфемизмот може да врши безброј функции зависно од ситуацијата (се користи за да се избегне навреда, за манипулација, за зачувување на пристојноста, од суеверие, итн...) .
Дефинирањето на еуфемизмот е дотолку потешко што ставот на лингвистите не е унифициран во однос на тоа дали ова средство претставува стилска фигура. Некои автори како Димарсе (Dumarsais) го застапуваат овој став, додека други како Фонтание ( Fontanier) или Бозе (Beauzée) не се согласуваат со таквата категоризација.
Многубројни речници, енциклопедии, стручни списанија нудат различни дефиниции за поимот „еуфемизам“. Откако ќе ги разгледаме различните понудени дефиниции, ќе предложиме наша дефиниција на поимот „еуфемизам“.