DJokikj, GJorgje
Preferred name
DJokikj, GJorgje
Official Name
DJokikj, GJorgje
Main Affiliation
Email
gjorgje.dzokikj@medf.ukim.edu.mk
19 results
Now showing 1 - 10 of 19
- Some of the metrics are blocked by yourconsent settings
Item type:Publication, Electrical Injuries: Etiology, Pathophysiology and Mechanism of Injury(Scientific Foundation SPIROSKI, 2008-12-01); - Some of the metrics are blocked by yourconsent settings
Item type:Publication, КОРЕЛАЦИЈА ПОМЕЃУ ДЕРМОСКОПСКИТЕ ТИПОВИ НА АКВИРИРАНИ НЕВУСИ И ВОЗРАСТА(Association of the Albanian Doctors from Macedonia, 2020); ; Дермоскопијa(син.епилуминисцентна микроскопија, површна микроскопија, дерматоскопија) претствавува ин виво, не инвазивна метода за опсервација и дијагноза на пигментните кожни лезии. Терминот дермоскопија кој е најшироко прифатен , за прв пат сугериран од Fridman et al. Дермоскопијата користи оптичко зголемување лупа и халогена светлина и по потреба течен медиум за минимизирање на рефлексијата. Со дермоскоп може да се визуелизираат структури кој не се видливи со голо око.Тоа се структури кои се наоѓаат во епидермис, дермо-епидермалната јункција,папиларниот и дел од ретикуларниот дерм. Меланоцитните невуси (МН) се бенигни неоплазми .Клинички се презентираат како јасно ограничени пигментни лезии,хистолошки се состојат од невусни клетки. Тие се класифицираат на конгенитални и аквирирани,предмет на ова истражување се аквирираните невуси. Поделени спрема морфологијата на пет типа(глобуларни, ретикуларни, мешани со пигментна мрежа на периферијата, мешани со глобули во периферијата и неспецифични. Цели на студијата е утврдување дали постои корелација помеѓу различните демоскопски типови на невуси во зависност од возраста. Студиите кој ги проучуваат дермоскопските типовите на невуси можат да дадат допринос во изработка на попрецизни дијагностички алгоритми како и предктивни модели за попорецизна дијагноза во однос на пигментите тумори. - Some of the metrics are blocked by yourconsent settings
Item type:Publication, Дизморфофобија и естетска хирургија(Scientific Foundation SPIROSKI, 2015-11-23); ; Ана Томановиќ ТодороваОСНОВА: Дизморфофобија, или на англиски Body Dismorphic Disorder (BDD) е релативно често и многу тешко заболовање кое многу пати поминува недијагностицирано. Со вакви пациенти во контакт се како психијатрите така и пластичните хирурзи и дерматолозите затоа што ваквите пациенти многу често се обраќаат кај нив барајќи естетска корекција која најчесто не е решение на нивниот проблем. Ова заболување е битно, треба да се помисли на него за да се дијагностицира затоа што е проблем за пластичните хирурзи затоа што овие пациенти прават проблеми, никогаш не се задоволни, ги тужат своите доктори, така претставува проблем е и за самите пациенти затоа што овие пациенти се сериозно болни. Тоа се пациенти кои не се задоволни со својот изглед, најчесто се со самоубиствени идеи, некои веќе имаат во минатото обиди за самоубиство, а дел и завршуваат со самоубиство. Затоа ова заболување е важно, не смее да се потцени и треба да се помисли на него за да се дијагностицира. ЦЕЛ: Од севкупно искористената литература, произлезе целта на истражувањето, а тоа е да го покаже процентот на застапеност на БДД испитуван по студии во естетската хирургија, да се види на која возраст пациентите најчесто бараат естетска корекција, и да се презентира понатамошниот тек на ова заболување кај пациенти кои се јавиле и добиле хируршки третман. Во заклучокот се дискутира за процентот на БДД кај пациенти кои побарале естетска операција и околу тоа дали такви пациенти треба да се третираат хируршки. МАТЕРИЈАЛИ И МЕТОДИ: Беше направено пребарување во базите на податоци со отворен пристап Pub Med, Embase Medline. Пребарувањето беше направено според клучните зборови “body dysmorphic disorder, BDD”, “aesthetic surgery”, “prevalence”, “outcome”. Беа вклучени сите трудови каде беше опишана БДД во естетска хирургија и исходот на естетските процедури кај БДД пациенти. Исклучувачки критериуми: Студии на детска популација, студии кои не беа на англиски јазик, студии каде БДД се разгледа во нехируршки естетски студии, студии каде се објаснува БДД и коморбитетот, студии кои не се дадени во целост. Во прегледот беа вклучени проспективни, пресечни и ретроспективни студии кои беа достапни во целосен текст. Беше направен и преглед на референтните листи од студиите кои беа вклучени во овој ревиски труд за добивање на дополнителни релевантни податоци. РЕЗУЛТАТИ: Резултатите добиени од литературните и научните истражувања укажуваат на фактот дека степенот на застапеност на БДД во естетска хирургија варира во поединечни студии. Воочена е најниска застапеност од 3.2, а највисока застапеност од 53.6% што укажува на јасна врска меѓу пациенти со БДД кои бараат естетска хируршка интервенција. Во просек овие пациенти се околу 40-та година од животот. Во однос на резултат од естетскиот третман на лицата со БДД разгледани се 2 студии и како заклучок може да се каже дека естетските интервенции во еден одреден лимитиран дел водат до подобрување на симптоматологијата на БДД. ЗАКЛУЧОЦИ: БДД е често психијатриско заболување кое често води до естетска хируршка интервенција. Битно е да постои предоперативен скрининг на вакви пациенти за нивно правилно дијагностицирање, насочување и третман. - Some of the metrics are blocked by yourconsent settings
Item type:Publication, Molecular Biology and Genetic Mechanisms in the Progression of Malignant Skin Melanoma(Macedonian Academy of Sciences and Arts / Sciendo, 2016-11); ; ; Malignant skin melanoma is a tumor deriving from transformed skin melanocytes as a result of complex interactions between genetic and environmental factors. This melanoma has a potential to metastasize early and very often it is resistant to the existing modalities of the systemic therapy. As in any other neoplasms, certain types of melanoma may skip certain stages of progression. The progression from one stage to another is accompanied by specific biological changes. Several key changes in the melanoma tumorogenesis influence the regulation of the cell proliferation and vitality, including the RAS-RAF-ERK, PI3K-AKT, and p16INK4/CDK4/RB pathways. A key role in the dissreguarity of the RAS-RAF-ERK (MAPK) pathway in the malignant melanoma development have been demonstrated by many studies. To date, the molecular genetic alterations during melanoma development have been partially known. In the pathogenesis of the malignant melanoma, there are mutations of various genes such as NRAS, BRAF, and PTEN and mutations and deletions of CDKN2A. In the past years, great advance has been made in the insights of the molecular aspects of the melanoma pathogenesis. However, this field yet poses a challenge to discover new details about the melanoma molecular characteristics. The research results are focused towards the improvement of the melanoma patients prognosis by introducing personalized targeted therapy. - Some of the metrics are blocked by yourconsent settings
Item type:Publication, - Some of the metrics are blocked by yourconsent settings
Item type:Publication, АТИПИЧЕН СПИТЦ НЕВУС ВО ДЕТСКА ВОЗРАСТ(Association of the Albanian Doctors from Macedonia, 2019); ; Спитц невус претставува ретка меланоцитна неоплазма на епителоидните или врететеновидните клетки. За прв пат опишан во 1948 год.од страна на Софи Спитц (американски патолог) како” јувенилен меланом “специјална форма на бенигна меланоцитна лезија. Поради различноста во презентација на клиничката слика како и тешката хистолошка дистинкција на дијагнозата ,сеуште не постои козензус или водич базиран на докази за третманот.Пристапот е индивидуален и се третира секој случај засебно. Во трудот презентираме женско дете на возраст од 4 години ,со појава на на пигментирана нодуларна лезија на десниот образ забележана неколку месеци после раѓањето.Лезијата бележи постојан раст кој се интензивира во последните шест месеци.Исто така дермоскопскиот наод дава податок за промена на колоритетот на лезијата. Спроведена е хируршка екцизија ин тото,како и хистолошко и имунохистохемиско иследување,кој ја потврдуваат дермоскопската дијагноза Спитц невус. Редовното дермоскопско следење,како и хистолошката и имунохистохемиската дијагноза се основата на рано дијагностицирање и диференцирање на Спитц невусот од Спитцоидниот меланом. - Some of the metrics are blocked by yourconsent settings
Item type:Publication, Treatment of Decubitis Ulcer Stage IV in the Patient with Polytrauma and Vertical Share Pelvic Fracture, Diagnosed Entherocollitis and Deep Wound Infection with Clostridium Difficile with Combined Negative Pressure Wound Therapy (NPWT) and Faecal Management System: Case Report(Scientific Foundation SPIROSKI, 2017-06-15); ; ; The aim of this paper was to present a case with the successful treatment of decubitis ulcer stage IV in the patient with polytrauma and vertical share pelvic fracture and diagnosed entherocollitis combined with deep wound infection with Clostridium difficile treated with combined Negative Pressure Wound Therapy (NPWT) and faecal management system. - Some of the metrics are blocked by yourconsent settings
Item type:Publication, Our experience in treatment of pressure ulcers by using local cutaneous flaps(Macedonian Academy of Sciences and Arts, 2008-07); ; ; Pressure ulcers appear in very ill patients and in states of prolonged immobilization. They are quite frequent in intensive care units and in paraplegic individuals. The expenses for their sanation are huge, due to the complicity of the long-lasting treatment. Shallow and superficial pressure ulcers are treated conservatively. Deep ones, with expressive underlying bone prominence in which no regression is on-going, are better to be treated operatively, if possible. Thus the hospitalisation period and the need for frequent dressings are shortened, preventing enormous scars (sanatio per secundam intentionem of the wound) and the risk of subsequent infection. What is also important for the treatment of the prime disease is that the patient can rehabilitate earlier. There are many methods of excision of the ulcer, ablation of the bone prominence and coverage of the defect with different types of flaps afterwards. Although muscle flaps can be utilized, we assume that their use additionally influences the general condition of the patient (malnutrition and anaemia always co-exist). Thus we find our way of treatment less traumatising and better, if pliable, for decubital ulcers. The objective of the study was to evaluate the clinical results after an operative treatment of deep decubital ulcers (III and IV grade) with local dermal flaps and to promote the method of their closure. We paid special attention to ablation of the bone prominence. We used local pivotal adipose-cutaneous flaps in order to cover the cleansed tissue defect. The types of flaps employed were unilateral and bilateral rotation flaps, transposition and bipedicular flaps. Our series covered 23 patients who were operated on in the last 10 years, of whom 16 (69.6%) had a spinal cord injury (paraplegic). Pressure ulcers in the sacral region dominated with 12 cases (52.2%). The operative techniques that we used were as follows: unilateral rotation flaps (in 7 patients), bilateral rotation flap (in 1 patient), transposition flaps (in 10 patients), bipedicular flaps (in 2 patients), free skin Thiersch auto-transplant (in 2 patients) and direct closure of the defect (in 1 patient). The results advocate the justification of these ways of treatment of pressure ulcers, with few early and late complications. - Some of the metrics are blocked by yourconsent settings
Item type:Publication, ЗГРИЖУВАЊЕ НА ДЕФЕКТИТЕ НАСТАНАТИ ПО ЕКСЦИЗИЈА НА SINUS PILONIDALIS ВО САКРО-КОКЦИГЕАЛНАТА РЕГИЈА(Македонско лекарско друштво = Macedonian medical association, 2012); ; ; ; Introduction. The pilonidal cyst is still an actual surgical problem due to the frequency of its appearance and high risk of post-operative recurrence. Radical excision and treatment of the defect is classic surgical technique when dealing with this clinical identity. Having in mind the frequency of post-operative recurrences, many surgical methods to treat the tissue defect have been developed. The tendency is to avoid the straight line in the inter-gluteal crease. The objective of our study is to evaluate the different available operative techniques that are used when treating this disease. Methods. This is a retrospective-prospective study that includes all 671 patients treated in a period of 10 years with various techniques employed. The techniques are analyzed and compared regarding their complications with a special attention paid to the recurrence and the rate of the disease. Results. Recurrences are seen after 6-12 months of follow up. There are 22 eases of recurrences (3,28%). Most of them, or 72% of the total number, are seen in the patients that were operated with the method of direct suture of the postexcisional defect (2,88%). In the open method, no recurrences are presented. In the other 93 cases where other techniques were utilized, there are only 2 recurrences (2.07%). Conclusions. There are no recurrences in cases of opened wound healing, but hospital stay is the longest one. Com-paring other methods. there is a smaller recurrence risk with this technique. and although patient and surgeon de-pended. it has insignificant differences concerning the risk of postoperative complications. - Some of the metrics are blocked by yourconsent settings
Item type:Publication, ЕФЕКТОТ НА ХИПЕРБАРНАТА ОКСИГЕНО ТЕРАПИЈА – КАКО АДЈУВАНТНА ТЕРАПИЈА ВО ЗАЗДРАВУВАЊЕТО НА ХРОНИЧНИТЕ РАНИ(SHMSHM / AAMD, 2019); ; ; Преваленцата на хроничните бавно зараснувачки рани во развиените земји е 1-2% од генералната популација и е слична со преваленцата на срцевите заболувања. За жал морбидитетот и трошоците за третман на хроничните рани се често игнорирани од општеството бидејки преставуваат мултидисциплинарен проблем. Според последните податоци во САД за само една година 6,5 милиони луѓе побарале медицинска помош за хронични рани што ја чинело државата 25 милиони долари. Хроничните рани претставуваат рани каи кои редоследот и времето на репаративните процеси се нарушени. Поради тоа е оневозможено воспоставување на анатомски и функционален интегритет на ткивото. Хроничните раниимаат значајно влијание на здравјето и квалитетот на живот на пациентот и нивните семејства предизвикувајќи болка,инвалидитет,депресија,социјалнаизолација,финансиски трошоци,пролонгирана хоспитализација и смртен исход. Материјал и метод -Во студијата беа вклучени 30 пациенти над 18 години со рани кои перзистираат повеќе од 4 недели и кои се поголеми од 1 cm². Резултати - Резултатите покажаа дека во сите три групи беше добиено сигнификантно намалување на површината на раната (по 40 ХБО експозиции во првите две групи) во период од два месеци (p < 0.01). Заклучок- Хипербарната оксигено терапија како адјувантен третман заедно со стандардната обработка на раните овозможува нивно поефикасно зараснување, а со тоа придонесува за намалување на хоспитализацијата, инвалидноста и го подобрува квалитетот на животот на пациентите. Од двата протоколи на ХБОТ подобри резултати во третманот на раните покажа протоколот од 2.2 АТА 90 минути и 40 експозиции.