Breshkovska, Hristina
Preferred name
Breshkovska, Hristina
Official Name
Breshkovska, Hristina
Main Affiliation
19 results
Now showing 1 - 10 of 19
- Some of the metrics are blocked by yourconsent settings
Item type:Publication, Hydroxyurea Associated Cutaneous Lesions: A Case Report(Scientific Foundation SPIROSKI, 2018-08-20); ; ; ; Hydroxyurea (HU) is an antimetabolite agent that interferes with the S-phase of cellular replication and inhibits DNA synthesis, with little or no effect on RNA or protein synthesis. It is used in the treatment of many myeloproliferative disorders (MD) and is particularly a first line treatment drug for intermediate to high-risk essential thrombocythemia. Although safe and very well tolerated by the patients suffering from MD, there have been numerous reports of a broad palette of cutaneous side effects associated with prolonged intake of the medication. These may include classical symptoms such as xerosis, diffuse hyperpigmentation, brown-nail discolouration, stomatitis and scaling of the face, hands, and feet or more serious side effects such as actinic keratosis lesions, leg ulcers and multiple skin carcinomas. - Some of the metrics are blocked by yourconsent settings
Item type:Publication, ПРИКАЗ НА СЛУЧАЈ (MYCOSIS FUNGOIDES),ХИПО-ХИПЕР ПИГМЕНТИРАН ТИП(Association of the Albanian Doctors from Macedonia, 2019); ; Mycosis fungoides е најчеста варијанта на кутаните Т-клеточни лимфоми и е типичен кај повозрасната популација. Во повеќето случаи е индолентен со спора еволуција од макулозна кон плакарна, на крајот со туморски промени на кожата. Во подоцнежните стадиуми со зафаќање на лимфните јазли и висцерализација. Даваме приказ на случај со ретка форма на хипо – хиперпигментиран Mycosis fungoides кај млада пациентка на 26 годишна возраст. Хистопатолошки верифициран, направени две биопсии, дијагнозата е потврдена и со имунохистохемија. Спрема ревидираната класификација за стејџинг (ISCLE/EORTC 2007) пациентката е во IB стадиум. Применета терапија кај пациентката PUVA (Psoralen +UVA) 35 сесии. На последната контрола во септември 2015 без знаци за прогресија на болеста. - Some of the metrics are blocked by yourconsent settings
Item type:Publication, КОРЕЛАЦИЈА ПОМЕЃУ ДЕРМОСКОПСКИТЕ ТИПОВИ НА АКВИРИРАНИ НЕВУСИ И ВОЗРАСТА(Association of the Albanian Doctors from Macedonia, 2020); ; Дермоскопијa(син.епилуминисцентна микроскопија, површна микроскопија, дерматоскопија) претствавува ин виво, не инвазивна метода за опсервација и дијагноза на пигментните кожни лезии. Терминот дермоскопија кој е најшироко прифатен , за прв пат сугериран од Fridman et al. Дермоскопијата користи оптичко зголемување лупа и халогена светлина и по потреба течен медиум за минимизирање на рефлексијата. Со дермоскоп може да се визуелизираат структури кој не се видливи со голо око.Тоа се структури кои се наоѓаат во епидермис, дермо-епидермалната јункција,папиларниот и дел од ретикуларниот дерм. Меланоцитните невуси (МН) се бенигни неоплазми .Клинички се презентираат како јасно ограничени пигментни лезии,хистолошки се состојат од невусни клетки. Тие се класифицираат на конгенитални и аквирирани,предмет на ова истражување се аквирираните невуси. Поделени спрема морфологијата на пет типа(глобуларни, ретикуларни, мешани со пигментна мрежа на периферијата, мешани со глобули во периферијата и неспецифични. Цели на студијата е утврдување дали постои корелација помеѓу различните демоскопски типови на невуси во зависност од возраста. Студиите кој ги проучуваат дермоскопските типовите на невуси можат да дадат допринос во изработка на попрецизни дијагностички алгоритми како и предктивни модели за попорецизна дијагноза во однос на пигментите тумори. - Some of the metrics are blocked by yourconsent settings
Item type:Publication, Дизморфофобија и естетска хирургија(Scientific Foundation SPIROSKI, 2015-11-23); ; Ана Томановиќ ТодороваОСНОВА: Дизморфофобија, или на англиски Body Dismorphic Disorder (BDD) е релативно често и многу тешко заболовање кое многу пати поминува недијагностицирано. Со вакви пациенти во контакт се како психијатрите така и пластичните хирурзи и дерматолозите затоа што ваквите пациенти многу често се обраќаат кај нив барајќи естетска корекција која најчесто не е решение на нивниот проблем. Ова заболување е битно, треба да се помисли на него за да се дијагностицира затоа што е проблем за пластичните хирурзи затоа што овие пациенти прават проблеми, никогаш не се задоволни, ги тужат своите доктори, така претставува проблем е и за самите пациенти затоа што овие пациенти се сериозно болни. Тоа се пациенти кои не се задоволни со својот изглед, најчесто се со самоубиствени идеи, некои веќе имаат во минатото обиди за самоубиство, а дел и завршуваат со самоубиство. Затоа ова заболување е важно, не смее да се потцени и треба да се помисли на него за да се дијагностицира. ЦЕЛ: Од севкупно искористената литература, произлезе целта на истражувањето, а тоа е да го покаже процентот на застапеност на БДД испитуван по студии во естетската хирургија, да се види на која возраст пациентите најчесто бараат естетска корекција, и да се презентира понатамошниот тек на ова заболување кај пациенти кои се јавиле и добиле хируршки третман. Во заклучокот се дискутира за процентот на БДД кај пациенти кои побарале естетска операција и околу тоа дали такви пациенти треба да се третираат хируршки. МАТЕРИЈАЛИ И МЕТОДИ: Беше направено пребарување во базите на податоци со отворен пристап Pub Med, Embase Medline. Пребарувањето беше направено според клучните зборови “body dysmorphic disorder, BDD”, “aesthetic surgery”, “prevalence”, “outcome”. Беа вклучени сите трудови каде беше опишана БДД во естетска хирургија и исходот на естетските процедури кај БДД пациенти. Исклучувачки критериуми: Студии на детска популација, студии кои не беа на англиски јазик, студии каде БДД се разгледа во нехируршки естетски студии, студии каде се објаснува БДД и коморбитетот, студии кои не се дадени во целост. Во прегледот беа вклучени проспективни, пресечни и ретроспективни студии кои беа достапни во целосен текст. Беше направен и преглед на референтните листи од студиите кои беа вклучени во овој ревиски труд за добивање на дополнителни релевантни податоци. РЕЗУЛТАТИ: Резултатите добиени од литературните и научните истражувања укажуваат на фактот дека степенот на застапеност на БДД во естетска хирургија варира во поединечни студии. Воочена е најниска застапеност од 3.2, а највисока застапеност од 53.6% што укажува на јасна врска меѓу пациенти со БДД кои бараат естетска хируршка интервенција. Во просек овие пациенти се околу 40-та година од животот. Во однос на резултат од естетскиот третман на лицата со БДД разгледани се 2 студии и како заклучок може да се каже дека естетските интервенции во еден одреден лимитиран дел водат до подобрување на симптоматологијата на БДД. ЗАКЛУЧОЦИ: БДД е често психијатриско заболување кое често води до естетска хируршка интервенција. Битно е да постои предоперативен скрининг на вакви пациенти за нивно правилно дијагностицирање, насочување и третман. - Some of the metrics are blocked by yourconsent settings
Item type:Publication, Влијанието на ХБО терапијата врз брзината на заздравувањето на раните кај пациенти со дијабетично стапало(Институти-Медицински факултет,Скопје, 2012); ; Здравковска МилкаХипербарната оксигенотерапија претставува адјувантен третман кој се користи во лекувањето на голем број заболувања. Особено добри резултати, со скратување на времето на заздравување на раните, се постигнува по третманот со ХБО кај пациенти со дијабетични улцерации. Нашето двегодишно искуство покажа редуцирање на потребата од хируршки интервенции, како и намалување на процентот на ампутации на екстремитетите. Целта на трудот беше да се процени ефектот на кислородот под притисок врз степенот на епителизација на улцерацијата, како и влијанието на нивото на гликозата во крвта и крвниот притисок врз зараснувањето на раните кај пациенти со дијабет. Основната група испитаници се состоеше од две групи: Група А ја сочинуваа 36 пациенти на возраст од 25-70 години, со основно заболување дијабет и лезии на екстремитетите со дијаметар поголем од 2 цм, кои беа лекувани со ХБО и преврска. Група Б ја сочинуваа 10 пациенти кои имаа основна болест дијабет со дијабетични лезии на екстремитетите со дијаметар поголем од 2 цм. Пациентите беа хируршки лекувани, како и со третман со ХБО и со преврска. Контролната група испитаници (Група В) ја сочинуваа 30 пациенти со основно заболување дијабет и со почетни кожни црвенила со дијаметар до 1 цм. Тие беа амбулантски третирани само со преврска. Кај сите испитаници беа направени следните анализи пред третманот: рдг на белите дробови, ЕКГ, гасни анализи пред и по секоја терапија. Беше мерено нивото на гликоза во крвта и систолниот и дијастолниот крвен притисок. Добиените резултати покажаа дека кај 75% од пациентите со ХБОТ настапи комплетна епителизација, се намали нивото на гликоза во крвта по третманот. ХБОТ предизвика сигнификантно покачување на систолниот и дијастолниот крвен притисок во случаи каде базалниот притисок не беше добро регулиран и изнесуваше над 150/90. - Some of the metrics are blocked by yourconsent settings
Item type:Publication, CANDIDA INTERTRIGO IN A PATIENT ON ICU POSITIVE TO COVID19(Association of the Albanian Doctors from Macedonia, 2021); - Some of the metrics are blocked by yourconsent settings
Item type:Publication, АТИПИЧЕН СПИТЦ НЕВУС ВО ДЕТСКА ВОЗРАСТ(Association of the Albanian Doctors from Macedonia, 2019); ; Спитц невус претставува ретка меланоцитна неоплазма на епителоидните или врететеновидните клетки. За прв пат опишан во 1948 год.од страна на Софи Спитц (американски патолог) како” јувенилен меланом “специјална форма на бенигна меланоцитна лезија. Поради различноста во презентација на клиничката слика како и тешката хистолошка дистинкција на дијагнозата ,сеуште не постои козензус или водич базиран на докази за третманот.Пристапот е индивидуален и се третира секој случај засебно. Во трудот презентираме женско дете на возраст од 4 години ,со појава на на пигментирана нодуларна лезија на десниот образ забележана неколку месеци после раѓањето.Лезијата бележи постојан раст кој се интензивира во последните шест месеци.Исто така дермоскопскиот наод дава податок за промена на колоритетот на лезијата. Спроведена е хируршка екцизија ин тото,како и хистолошко и имунохистохемиско иследување,кој ја потврдуваат дермоскопската дијагноза Спитц невус. Редовното дермоскопско следење,како и хистолошката и имунохистохемиската дијагноза се основата на рано дијагностицирање и диференцирање на Спитц невусот од Спитцоидниот меланом. - Some of the metrics are blocked by yourconsent settings
Item type:Publication, Toxic Epidermal Necrolysis: Case Report and Review(Scientific Foundation SPIROSKI, Skopje, Republic of Macedonia, 2024-03-12); ; ; ; Stevens–Johnson syndrome and toxic epidermal necrolysis (TEN) are severe mucocutaneous adverse drug reactions primarily caused by drugs. Characterized by fever, prodromal symptoms, and extensive epidermal sloughing with mucous membrane involvement (>90%), they are collectively termed epidermal necrolysis and are considered a disease continuum.CASE PRESENTATION: A65-year-old man presented with widespread erythema and distinctive target-like lesions, accompanied by ruptured flaccid vesicles on the extremities. Following a 4-week carbamazepine treatment for a previous cerebrovascular insult, hematological analysis revealed abnormalities. Amultidisciplinary team, including a neurologist, endocrinologist, and ophthalmologist, prescribed a 3-day course of intravenous immunoglobulin at 0.5g/kg and an initial dose of 300mg prednisolone for 3days, supported by additional therapy. Discharged after 3weeks, the rash completely resolved within 2months. CONCLUSION: TEN, a severe mucocutaneous condition with a 30% mortality rate, often results from drug exposure. Swift identification of the causative drug is crucial for optimal outcomes. Treatment primarily includes discontinuing the offending drug and offering supportive care for mucocutaneous lesions. Amultidisciplinary approach is vital based on organ system involvement. The effectiveness of pharmacological treatments, such as intravenous immunoglobulin and corticosteroids, is continually under evaluation. - Some of the metrics are blocked by yourconsent settings
Item type:Publication, BIOFILM IN CHRONIC DIABETIC FOOT ULCER-CASE REPORT(Macedonian Association of Anatomists and Morphologists, 2023); ; ; Dohceva Karajovanov, IvanaDiabetic foot ulcers(DFUs) as one of the most common complications in patients with diabetes mellitus are usually chronic wounds.The reason for its chronicity are infections and biofilm formation. We present a patient with diabetic foot neuropathic ulcer on the right foot. Microbiological swab showed isolates of bacteria and fungi, Candida albicans,Enterococcus and Acinetobacter which were tested for biofilm formation with microtiter plate assay. Biofilm mass was evaluated spectrophotometrically by measuring the absorbence of crystal violet. Enterococcus was with high potential of biofilm formation. Wound surface was measured every week for a period of one month and it was reduced for 23.93%. Ulcer was treated with peroral antibiotic and antifungal medications and standard wound care was performed. Microorganisms isolated from wound swabs showed mixed bacterial and fungal components. Current sudies show that relation in between this biofilm is still unclear. All of this is a key role in treating chronic wounds, making it a challenge for everyone not only in the field of making diagnosis , but also in the field of treatment. - Some of the metrics are blocked by yourconsent settings
Item type:Publication, ЕФЕКТОТ НА ХИПЕРБАРНАТА ОКСИГЕНО ТЕРАПИЈА – КАКО АДЈУВАНТНА ТЕРАПИЈА ВО ЗАЗДРАВУВАЊЕТО НА ХРОНИЧНИТЕ РАНИ(SHMSHM / AAMD, 2019); ; ; Преваленцата на хроничните бавно зараснувачки рани во развиените земји е 1-2% од генералната популација и е слична со преваленцата на срцевите заболувања. За жал морбидитетот и трошоците за третман на хроничните рани се често игнорирани од општеството бидејки преставуваат мултидисциплинарен проблем. Според последните податоци во САД за само една година 6,5 милиони луѓе побарале медицинска помош за хронични рани што ја чинело државата 25 милиони долари. Хроничните рани претставуваат рани каи кои редоследот и времето на репаративните процеси се нарушени. Поради тоа е оневозможено воспоставување на анатомски и функционален интегритет на ткивото. Хроничните раниимаат значајно влијание на здравјето и квалитетот на живот на пациентот и нивните семејства предизвикувајќи болка,инвалидитет,депресија,социјалнаизолација,финансиски трошоци,пролонгирана хоспитализација и смртен исход. Материјал и метод -Во студијата беа вклучени 30 пациенти над 18 години со рани кои перзистираат повеќе од 4 недели и кои се поголеми од 1 cm². Резултати - Резултатите покажаа дека во сите три групи беше добиено сигнификантно намалување на површината на раната (по 40 ХБО експозиции во првите две групи) во период од два месеци (p < 0.01). Заклучок- Хипербарната оксигено терапија како адјувантен третман заедно со стандардната обработка на раните овозможува нивно поефикасно зараснување, а со тоа придонесува за намалување на хоспитализацијата, инвалидноста и го подобрува квалитетот на животот на пациентите. Од двата протоколи на ХБОТ подобри резултати во третманот на раните покажа протоколот од 2.2 АТА 90 минути и 40 експозиции.