Morbus Behcet-Adamantiades (Приказ на Случај) - Челева-Марковска В; Ивановска М; Ивановска-Софрониева Г; Арнаудовски З (Macedonian Medical Association, Society of basic, clinical, immunology and allergology, 1996)
На Клиниката за Очни Болести во периодот од четири години се следени 3ца пациенти со Bechet-ова болест, мажи од 29-36 годишна возраст. Дијагнозата на болеста се засновува на клиничка слика и тоа како комплетен тип со позитивни четири главни симптоми: 1. Очни лезии (Оклузивен Васкулит или повторувачки епизоди на увеит, најчесто обострано придружен со транзиторен хипопион; 2. Генитални улцерации; 3. Орални улцерации; 4. Кожни лезии или некомплетен тип какви што беа и нашите пациенти кај кои имаше типичен очен наод со еден од двата главни симптоми (Кај двата случаи имаше афтозни промени на оралната мукозна лигавица, а кај третиот случај имаше очни, афтозни и генитални улцерации). Кај сите пациенти беа направени дентални и дерматовенеролошки испитувања. ХЛА Б5 позитивен кај два случаи, а кај третиот случај се докажа субсетот BW51. Кај сите пациенти седиментацијата беше забрзана. Беџетовите кожни проби беа позитивни кај двајца пациенти. Со третман со имуносупресивни средства по стандардизирани шеми се добија ремисии кои траеа од 6 месеци до 2 години. При егзацербација на воспалителниот процес дозата на кортикостероиди и цитостатици се зголеми со што видната функција се подобри, а се продолжи времетраењето на ремисијата. Пациентите се во тек на континуирано следење на Клиниката.