Vita practica: φρόνησις и св. Максим Исповедник - Поповска, Јасмина (Филозофски факултет, Скопје, 2019)
Како продолжение на Аристотеловото дефинирање на φρόνησις како доблест со која индивидуата се оспособува во секој поединечен случај да го најде оптималниот избор за дејствување кое во заднината ја има генералната слика за евдајмоничен живот, во специфичен средновековен контекст, φρόνησις се концептуализира и во филозофијата на св. Максим Исповедник. Според св. Максим Исповедник, φρόνησις претставува разбирање на практичните нешта кое е поврзано со активниот живот, имено, „моќ за одлучување која ја одредува соодветната употреба на разумот во праксата“ (Amb Io. 1109B). Во овој текст ќе биде разгледан концептот φρόνησις во делата на св. Максим Исповедник низ неколку аспекти: созданието како израз на Божествената φρόνησις, φρόνησις во рамките на системите на доблестите и нејзината функција, φρόνησις како основа за vita practica и односот на vita practica и vita contemplativа. Низ овие тематски точки ќе бидат изведени карактеристиките на φρόνησις кај св. Максим Исповедник кои ги рефлектираат неговите тежнеења за помирување на микрокосмичките антиномии со макрокосмичката парадигма на вечниот Логос.
Vita practica: φρόνησις and st. Maximus the Confessor
Keywords: Св. Максим Исповедник, φρόνησις, vita practica, vita contemplativa